اینجا روستایی در نزدیکی شهر کارانکاس (حوالی منطقه پونو واقع در 1300 کیلومتری جنوب لیما). شنبه شب. مردم دهکده خسته از کار روزانه در حال رفتن به سوی خانه های خود هستند. آسمان صاف و پرستاره است. هیچ کس از اتفاقی که در پیش است اطلاعی ندارد....
ادامه اين مطلب پر هيجان را بخوانيد...
ادامه مطلب
گوگل و بنیاد ایکس پرایز، برای کسانی که موفق شوند تا 9 مهرماه سال 1391 (31 دسامبر 2012) یک کاوشگر را روی ماه فرود آوردند و با استفاده از آن حداقل 500 متر حرکت کرده و تصاویر و فیلم هایی را در حجم یک گیگابایت به زمین ارسال کنند، یک جایزه 30 میلیون دلاری در نظر گرفته اند. این یک رقابت بین المللی بی سابقه است که توانایی دانشمندان و سرمایه گذاران تمام دنیا را در توسعه یک کاوشگر کم هزینه به مبارزه فرا می خواند.
ادامه مطلب را بخوانید...
ادامه مطلب
اورانوس، نخستین سیاره مورد مطالعه ما به شمار می آید که مردم باستان آن را نمی شناختند. این سیاره زیبا در شرایط ایده آل با چشم غیر مسلح در آسمان دیده می شود. هر 42 سال یکبار، زمین و اورانوس به گونه ای نسبت به هم قرار می گیرند که در آن زمان می توان حلقه های اورانوس را از لبه مشاهده کرد. این یک رویداد استثنایی برای منجمان و سیاره شناسان است، زیرا آنها می توانند بدون هیچ مزاحمت نوری که حلقه ها ایجاد می کنند، به مشاهده دقیق اورانوس بپردازند. این رویداد در تاریخ 13 اردیبهشت ماه و 25 مردادماه قابل رویت بود، اما متاسفانه در زمان های اشاره شده خورشید در بین زمین و اورانوس قرار گرفت و امکان مشاهده اورانوس بدون حلقه را از همه گرفت! با این حال گروه های نجومی در سراسر جهان امید خود را از دست ندادند و حتی برخی توانستند از این رویداد عکسبرداری کنند. اولین تصویر متعلق به گروهی از دانشگاه برکلی بود. آنها در تاریخ 7 خردادماه با استفاده از دوربین فروسرخ نزدیک تلسکوپ کک 2 (که بر فراز قله موناکی در هاوایی قرار دارد) توانستند تصویری از اورانوس تهیه کنند که در آن تا حدی، حلقه ها محو شده بود. تلسکوپ فضایی هابل هم در تاریخ 23 مردادماه، نگاهی به اورانوس انداخت و تصویری مشابه نمای رصدخانه کک 2 تهیه کرد. فرصتی دیگر برای مشاهده این پدیده بی نظیر پیش آمده است. در 16 آذرماه امسال شما بار دیگر می توانید حلقه های اورانوس را از لبه مشاهده کنید. در آن زمان هیچ اثری از حلقه ها دیده نمی شود. فرصت بعدی برای مشاهده این رویداد 42 سال بعد خواهد بود ! پس زمان را از دست ندهید.
ماموریت اس تی اس - 118 (STS-118) بیست و دومین پرواز شاتل های فضایی است که با هدف تکمیل پروژه ایستگاه فضایی بین المللی انجام می شود.
اسکات.جی کلی عنوان فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده مسئولیت هدایت این پرواز فضایی را بر عهده خواهد داشت.چارلز او هوبو سرهنگ دوم نيروى تفنگداران دريايى آمریکا به عنوان خلبان شاتل سایر پنج خدمه را در این ماموریت فضایی همراهی می نماید.همچنین فضانورد با سابقه سازمان فضایی ناسا ریچارد آ. مسترآکیو و دکتر دافاید (دیو) آر. ویلیامز از آژانس فضایی کانادا دومین ماموریت فضایی خود را تجربه خواهند کرد.علاوه بر این، باربارا آر. مورگان، دکتر ترسی آ. کالدول و بنجامین آلوین درو به عنوان متخصصین ماموریت فضایی حضور خواهند داشت.
خدمه ماموریت فضایی اس تی اس - 118 (STS-118)
باربارا آر. مورگان جایگزین کریستا مک آفیلد نخستین معلم فضانوردی است که در حادثه دلخراش چلنجر جان خود را از دست داد.شاتل فضایی چلنجر در سال 1986 اندکی پس از پرتاب ، در اثر نقص فنی منفجر شد و تمامی خدمه شاتل جان خود را از دست دادند.
فضانوردان در این ماموریت با بهره گیری از یک لیز فضایی پنجاه فوتی که به یک بازوی روبوتی متصل است به بررسی بال ها، دماغه و قسمت زیرین ایستگاه فضایی بین المللی خواهند پرداخت.در حال حاضر ایستگاه فضایی با 250 تن وزن در حدود 57 % تکمیل شده است، پس از ماموریت شاتل فضایی ایندیور و اتصالات ثابتی که بر روی ایستگاه نصب خواهد شد ، بر وزن آن باز هم افزوده خواهد شد. ناسا قصد دارد با انجام حداقل دو ماموریت فضایی دیگر تا سال 2010 میلادی، یعنی زمانی که دوره فعالیت شاتل ها به پایان می رسد، پروژه ایستگاه فضایی بین المللی را تکمیل نماید.
منبع:آسمان پارس
در تصویری که توسط رصد خانه فضایی پرتو ایکس چاندرا بدست آمده ، نقاط قرمز، سبز و آبی به ترتیب نمایانگر نقاط کم،متوسط و پر انرژی اشعه ایکس می باشند. به عقیده دانشمندان نقطه آبی درخشانی که در مرکز تصویر،همان ستاره نوترونی می باشد که به هنگام انفجار شکل گرفته است.
ادامه مطلب
طوفان شديد غبار فعاليت مريخ نوردها را به تعويق انداخت
دو مریخ نورد روح و فرصت، در حالی که تنها برای ماموریتی سه ماهه طراحی شده بودند، سه سال و نیم از فعالیتشان در سیاره سرخ می گذرد؛ اما این بار با خطری جدی دست و پنجه نرم می کنند.
از حدود یک ماه پیش، طوفانهای تابستانی شدیدی مریخ نورد فرصت را، و در مقیاس کمتری روح را، تحت تاثیر قرار داده اند. غبار حاصل از این طوفانها، ۹۹ درصد نور خورشید را در آسمان بالای سر فرصت گرفته است و فقط بخش کمی از نور خورشید برای تامین انرژی مریخ نورد به آن می رسد. دانشمندان نگران هستند که طوفانها برای روزها یا حتی هفته ها ادامه پیدا کنند. به گفته یکی از مسئولان ماموریت، مریخ نوردها برای مقابله با طوفان آموزش دیده اند، اما شرایط کنونی بسیار سخت و شدید است.
در اين تصوير افق جنوب غربي فرصت در طي ۳۰ روز مريخي به طور عمودي نمايش داده شده است.در اين تصاوير، روشنايي و تيرگي جو با دقت نمايش داده شده است.نقشه سراسری مریخ را که چگونگی تغییر طوفانها و شدت یافتن آنها در جو مریخ را از اواخر ماه ژوئن نشان می دهد، می توانید در اینجا ببینید. رنگ آبی، آسمان صاف و رنگ قرمز، توده ضخیم غبار را نشان می دهد.
اگر مدت زمان پنهان شدن خورشید در پشت غبار بیش از این طول بکشد، مریخ نوردها قادر نخواهند بود انرژی کافی را برای گرم نگهداشتن خود و در کل برای ادامه فعالیت، تامین کنند. مریخ سیاره بسیار سردی است و مریخ نوردها برای گرم نگهداشتن برخی وسایل الکترونیکی خود نیاز به گرم کننده های الکتریکی دارند.
پیش از آغاز طوفانهای مریخی، فرصت در هر روز ۷۰۰ وات ساعت الکتریسیته تهیه می کرد؛ مقدار انرژی لازم برای روشن کردن یک لامپ ۱۰۰ واتی به مدت ۷ ساعت. زمانی که غبار آسمان را پوشاند این میزان به ۴۰۰ وات ساعت کاهش یافت و گروه پژوهشی، حرکت و بسیاری از فعالیت های فرصت را، از جمله استفاده از بازوی روبوتیک، دوربین ها و طیف سنج ها برای مطالعه مکانی که فرصت در آن قرار دارد، به تعویق انداختند.
در روز سه شنبه، ۱۷ جولای، خروجی صفحات خورشیدی فرصت به ۱۴۸ وات ساعت رسید و روز بعد از آن حتی به کمتر از آن، ۱۲۸ وات ساعت، رسید.
مهندسان ناسا، در پی انجام دادن اقداماتی برای زنده نگه داشتن مریخ نورد ها، به خصوص فرصت که با طوفان شدیدی روبرو شده است و در شرایط بسیار سختی قرار دارد، هستند. در منطقه ای که روح قرار دارد، طوفان شدت کمتری داشته و اکنون فعالیت های روح، به منظور حفظ انرژی، کم شده است.
از ۱۲۳۶ امین روز مریخی فرصت، که روز سه شنبه گذشته به پایان رسید، همه فعالیت های علمی مریخ نورد به تعویق افتاده است. اما مریخ نورد همچنان به انرژی بیشتری نسبت به آنچه از خورشید دریافت می کند، نیاز دارد. به گفته دانشمندان، تنها چیزی که برای متوقف شدن باقی مانده است، بخشی از ارتباطهای مریخ نورد با زمین است.
برای اولین بار، در روز چهارشنبه به مریخ نورد دستور داده شد که در دو روز آینده با زمین ارتباطی نداشته باشد و پیامی فرستاده یا دریافت نشود. با این کار میزان نیاز مریخ نورد به کمتر از ۱۳۰ وات ساعت می رسد.
نتیجه احتمالی این طوفان، آسیب دیدن بخشی از ابزارها یا از کار افتادن مریخ نوردها خواهد بود. پس از پایان یافتن طوفان، دانشمندان همه ابزارها را بررسی خواهند کرد.
منبع:مجله نجوم
خدمه ماموريت آتي شاتل فضايي انديور براي انجام آزمايش ها و تعليمات نهايي تا پيش از پرتاب شاتل به ايستگاه فضايي كندي در فلوريدا پرواز كردند. باربارا مورگان، فضانورد معلم و شش خدمه ديگر فضاپيما آزمايشگاه هاي شبيه سازي رايانه ای و مجازي را در هوستون ترك كردند و سوار بر فضاپيماي انديوور شدند كه براي پرتاب در روز 16 مرداد با هدف انجام ماموريت ساخت و ساز ايستگاه فضاي بين المللي برنامهريزي شده است. اسكات كلي، فرمانده انديور كه سومين سفر خود به فضا را انجام خواهد داد، گفت: حضور در اين مركز واقعا يك مزيت است و ما واقعا به دنبال ادامه تعليمات خود هستيم و از اين كه فرصت پرواز به ايستگاه را داشته باشيم، استقبال ميكنيم. هفت خدمه براي پرواز با انديور آماده ميشوند كه از اين تعداد چهار نفر براي اولين بار است كه به فضا ميروند. قرار بود شاتل فضائی ایندور، سفر خود را روز 18 مردادماه آغاز کند اما به علت تداخل برنامه های ناسا این سفر دو روز زودتر (16 مردادماه) انجام می شود.
دو ماموریت مهم دیگر در برنامه کاری ناسا قرار دارد. یکی کاوشگر سیمرغ که به مریخ می رود و دیگری ماهواره ارتباطی نظامی آمریکا است که 20 مردادماه توسط موشک اطلس به مدار خود انتقال می یابد. ناسا تا پايان سال 2007 قصد دارد سه شاتل ديگر براي تكميل ساخت ايستگاه فضایی بین المللی به اين ايستگاه بفرستد. شاتل فضائی ایندیور که 16 مردادماه سفر خود را آغاز می کند. شاتل فضايي ديسكاوري در تاریخ 28 مهرماه و شاتل فضايي آتلانتيس در 15 آذرماه به ايستگاه بينالمللي فضائی سفر می كنند. هم اکنون خدمه ایندیور در حال به پایان رساندن آخرین تمرینات خود هستند. هدف این ماموریت 11 روزه، تکمیل ایستگاه فضائی بین المللی اعلام شده است. ایستگاهی که پس از تکمیل، می تواند گنجایش یک تا دو فضانورد از هر کشوری را داشته باشد. این ایستگاه در طول حرکت در مدار خود 1.4 میلیارد کیلومتر را پیموده و هم اکنون میزبان سه فضانورد است. در سفر قبلی شاتل ها، خدمه شاتل فضائی آتلانتیس صفحاتی خورشیدی 18 تنی را که همراه با خود برده بودند، بر روی ایستگاه فضائی نصب کردند.
منبع:آسمان پارس
دكتر " ولادیمیر گورژوفسکی " رييس كميته المپياد جهاني فيزيك امروز (یکشنبه) بر اثر عارضه قلبی در اصفهان در گذشت. این فیزیکدان 68 ساله همراه با همسرش برای شرکت در سی و هشتمین المپیاد جهانی فیزیک به اصفهان آمده بود. دکتر گورژوفسکی سابقه انفارکتوس قلبی داشته است. وی در سال 1967 المپياد جهاني فيزيک را به عنوان يک مسابقه علمي بين المللي در فيزيک براي دانش آموزان دبيرستاني پايه گذاري کرد. از آن تاريخ به بعد اين المپيادها به جز سه سال (1973، 1978، و 1980) همه ساله در يکي از کشورهاي جهان برگزار شده است.
دست به کار شوید. حتی با ساده ترین وسائل هم می توانید در این طرح شرکت کنید. کدام طرح ؟ رصد سیارک وستا و سرس. همان طور که در خبرها شنیده اید، فضاپیمای سپیده دم تا چندی دیگر سفر خود را به سوی کمربند سیارک ها، آغاز می کند!...
حتما ادامه مطلب را بخوانید...
ادامه مطلب
باز هم خبر جدیدی از ماموریت سپیده دم.ماموریت فضاپیما سپیده دم باز هم به تعویق افتاد!!!
واقعا جالبه!نظر شما چیه؟
دلیل این همه جار و جنجال به نظر شما چیست؟نظر بدید!!
مقامات ناسا اعلام كردند كه اين فضاپيما زودتر از دوشنبه 18 تير ماه ، (9 جولاي) پرتاب نخواهد شد.
به گزارش واحد خبر مركز مطالعات و پژوهش هاى فلكى ـ نجومى به نقل از سايت "nasa.gov" ، زمان پرتاب اين فضاپيما در روز دوشنبه بين 3:56 تا 4:26 عصر به وقت شرق آمريكا خواهد بود. اين فضاپيما قرار است با يك راكت DELTA2 به فضا فرستاده شود.
در برنامهريزي اوليه قرار بود كه اين فضاپيما در روزيكشنبه پرتاب شود.
علت اين تاخير مشكلات موجود در هواپيمايي است كه سگينال هاي اطلاعاتي را از راكت در طول مدت پرتاب جمع آوري ميكند و همچنين وجود يك سفينه ردياب است.
همچنين پيش بيني شرايط آب و هوايي در پايگاه نيروي هوايي كيپ كاناورال در فلوريدا باعث افزايش نگرانيها از عدم تكميل عمليات حياتي بارگيري سوخت در روز جمعه شده است.
پرتاب اين فضاپيما كه قرار بود در ابتدا براي پرتاب در روز شنبه آماده شود به دليل وقوع توفان ها و صاعقه در سكوي پرتاب كه مانع از بارگيري سوخت آن شد، به تعويق افتاد.
اين كاوشگر فضايي در صورتي كه صفحات خورشيدي آن جمع باشند، 64/1 متر طول و 27/1 متر عرض دارد و به يك دوربين با قدرت وضوح و شفافيت بالا و دو طيف سنج جهت مطالعه و تحقيق بر روي دو سيارك عظيم يعني CERES و VESTA كه بين مريخ و مشتري قرار دارند ، مجهز شده است.
فضاپيماي Dawn يك تراشه سيليكوني را با خود حمل خواهد كرد كه در آن اسامي 360 هزار از علاقمندان فضا از سرتاسر جهان که در اين ماموريت ثبت نام کرده اند حک شده است.
سيارك CERES در سال 1801 و سيارك VESTA در سال 1807 كشف شدند . VESTA اگر چه از CERES كوچكتر است اما در واقع سومين سيارك بزرگ در منظومه خورشيدي ما است.
فضاپيماي Dawn پس از پرتاب، از موتوري يوني براي حركت خود استفاده خواهد كرد تا در سفري چهار ساله (3 ميليارد كيلومتري) به اولين هدف خود يعني سيارك وستا برسد. پس از چندين ماه انجام رصد هاي دقيق و جمع آوري اطلاعات از اين سيارك، موتور هاي يوني دوباره شروع به كار خواهند كرد تا فضاپيما را در سال 2014 به ملاقات سياركي كه به تازگي به دسته اي از اجرام يعني سيارات كوتوله پيوسته ببرند.
لطفا نظر دهید!!!!!!!
سازمان فضایی ناسا اعلام کرده است که طرح جدید آنها به نام "دفتر کاوشگر های انشتین" به منظور جمع آوری اطلاعات و تحقیق بر روی عجیب ترین پدیده های جهان تاسیس شده ، پدیده های مانند : انرژی تاریک ، سیاهجاله ها و امواج پس زمینه کیهانی .
ناسا تصمیم دارد در این طرح از 5 کاوشگر استفاده کند. این یکی از مهمترین ویژگی های این طرح است ، دو فضاپیمای بزرگ و اصلی و 3 کاوشگر کوچک .دو فضاپیمای اصلی این طرح قبل از این نیز مورد استفاده ی ناسا بوده اند و مجهز به آنتن فضایی تداخل سنج لیزری(LISA ) و Constellation-X می باشند .
آنتن فضایی تداخل سنج لیزری(LISA ) امواج گرانشی خورشید را اندازه می گیرد و Constellation-X موادی را رصد می کند که به داخل سیاهچاله های ابر پر جرم سقوط می کنند .
سه کاوشگر کوچک نیز ماموریت دارند تا پدیده هایی همچون ماهیت انرژی تاریک ، فیزیک انفجار بزرگ ، توزیع سیاهچاله های در جهان و نوع آنها را بررسی کنند . ناسا مطالعات مقدماتی را در باره ی این ماموریت ها آغاز کزده است.
گروهی متشکل از دانشمندان ناسا و دپارتمان انرژی آمریکا در حال بررسی اولویت انجام ماموریت های فوق هستند . این گروه نتایج خود را در سپتامبر امسال منتشر خواهد کرد .
آلبرت انشتین یکی از بزرگترین دانشمند قرن بیستم است که به خاطر پیشگوی های علمی اش درباره ی نیروی گرانش طبیعت و ماهیت آن و نظریه های نسبیت شهرت جهانی دارد .
ناسا به منظور قدردانی از این دانشمند بزرگ تصمیم گرفته تا اتاق کار جدید خود را به نام این دانشمند نام گذاری کند
 |
زمان پرتاب : یکشنبه هفته بعد
هدف : مدارگرد سياركي
" سپيده دم" بخشي از مجموعه ماموريت هاي "اكتشاف" ( Discovery) ناسا است. اين فضاپيما به سوي دو سيارك سرس (Ceres) و وستا (Vesta) ، دو تا از بزرگترين سياركهاي منظمه شمسي، خواهد رفت. هر يك از اين دو سيارك فرآيند تكاملي بسيار متفاوتي داشتند كه در چند ميليون سال اوليه پيدايش منظومه شمسي شكل گرفته است. سپيده دم با رصد هر دو آنها با ابزار هاي يكسان، در حقيقت به مطالعه و بررسي منظومه شمسي روزهاي آغازين مي پردازد و ويژگي هاي هر سيارك را نيز مورد بررسي قرار مي دهد.
همچنين اين فضاپيما با خود تراشه اي را حمل مي كند كه 360،000 نفر نام خود را در آن ثبت كرده اند تا به روي يكي از سياركهاي منظومه شمسي بفرستند.(منم قبلا نام خودم را ثبت کردم!از طریق سایت ناسا -چندین ماه پیش)
برای مشاهده تصویر بزرگتر بر روی عکس کلیک کنید.
پرتاب این کاوشگر را از طریق تلویزیون ناسا یکشنبه هفته بعد مشاهده کنید.از دست ندهید!!!
مانند فوج پشه ها که به شکل توده انبوهی در طبیعت به دور چیزی می گردند، فوجی از سیاهچاله های کوچک نیز در حال گردش به دور سیاهچاله ابر پرجرم مرکز کهکشان راه شیری، قرار دارند. طبق یافته های گروهی از اخترشناسان دانشگاه کالیفرنیا احتمالا چیزی حدود 20 هزار سیاهچاله با جرم ستاره ای در محدوده ای به قطر 3 سال نوری اطراف سیاهچاله مرکزی به جرم 3 میلیون برابر جرم خورشید در گردش اند. سیاهچاله های با جرم ستاره ای که حاصل مرگ ستاره های بسیار پرجرم اند، معمولا 5 تا 20 برابر جرم خورشید را دارند. اغلب وقتی این سیاهچاله ها عضوی از یک منظومه دوتایی نزدیک به هم باشند خود را زود بروز می دهند. مواد ستاره ای همدمشان که در قرص داغ برافزایشی اطراف آنها می ریزد، فوران هائی از پرتو ایکس تابش می کند. این گروه از اخترشناسان طی 5 سال، 7 فوران را ثبت کرده اند. همه آنها در محدوده ی 75 سال نوری از مرکز کهکشان قرار دارند و در کمال شگفتی 4 عدد از آنها در فاصله بسیار نزدیک 3 سال نوری از هسته اند.
با توجه به خصوصیات پرتو ایکس این اجرام، چگالی بسیار زیادشان در این محیط نشان می دهد که در این ناحیه کوچک از فضا، ده ها هزار سیاهچاله وجود دارد.( حدود 20 برابر بیش از آنکه پیش بینی می شد ) اجرام پر جرم طی فرایندی به نام " اصطکاک دینامیکی " در هسته راه شیری دور هم جمع شده اند. وقتی یک سیاهچاله به نزدیکی ستاره ای می رسد، ستاره در یک رقص مداری شتاب می گیرد و با سرعت به بیرون از محدوده ملاقات پرتاب می شود. در نتیجه سیاهچاله مقداری از انرژی مداری خود را از دست می دهد و کمی به سوی هسته نقل مکان پیدا می کند. اما، اگر سیاهچاله ای به یک منظومه ستاره ی دوتایی نزدیک شود یک ستاره را پرتاب می کند و خودش جای آن را می گیرد و به دلیل جذب ماده همدم، با تبدیل به دوتایی پرتو ایکس، قابل ردیابی می شود. اگر ستاره ها از نزدیکی یک سیاهچاله ابر پرجرم (محدوده ای به وسعت چند روز نوری) به بیرون پرتاب شوند می توان گفت که در آن نزدیکی، گله سیاهچاله های ستاره ای وجود دارند. احتمالا در آینده می توان آنها را با تلسکوپ های بزرگ زمینی کشف کرد چون گردش سیاهچاله ها، حرکت مداری ستاره های آن اطراف را آشفته می کند. شاید انجام این کار به 20 تا 30 سال رصد دقیق نیاز داشته باشد.
یافته های تازه از همسایه راه شیری حاکی از آن است که گروهی از اخترشناسان نخستین تک ستاره ها را در هاله آندرومدا یافته اند. پیش از این ستاره های این ناحیه فقط در خوشه های کروی کشف می شدند. این گروه، ستاره های موجود در هاله را تا فواصل دست کم 500 هزار سال نوری از هسته کهکشان دنبال کردند. سرعت و ترکیب عناصر سنگین نشان می داد آنها هم متعلق به کهکشان های کوتوله بلعیده شده اند. گرچه می دانیم که اغلب کهکشان ها می بایست هاله تاریکی در اطراف خود داشته باشند تا جوابگوی گرانش آشکار آنها باشد، اما تاکنون به جز در اطراف راه شیری نشانی از هاله گسترده درخشان در اطراف دیگر کهکشان ها پیدا نشده بود. با بررسی آندرومدا به ما ثابت شد که کهکشان مارپیچی دیگری نیز مانند کهکشان خودمان هاله ای از ستاره ها دارد و این باید پدیده ای متداول در کیهان باشد.
گروهی بین المللی از اخترشناسان در انگلستان نیز اعلام کردند سه خوشه ستاره ای پیر درنزدیکی آندرومدا یافته اند که اندازه و تراکمی بین خوشه های کروی و کهکشان های کوتوله دارند. ممکن است این خوشه ها بقایای کهکشان های کوتوله ای باشند که به دلیل کشش گرانشی آندرومدا از یکدیگر پاشیده شده اند. همچنین در هاله همسایه ما خوشه های کروی شناخته شده فقط 2 میلیارد سال سن دارند و در مقایسه با خوشه های کروی عادی به سن 13 میلیارد سال، جوان به شمار می آیند. اما نکته اینجاست که چنین چیزهائی در اطراف راه شیری وجود ندارند. شاید آندرومدا اخیرا تاریخ پر آشوب تری داشته و کوتوله های بیشتری را بلعیده است. جریان هر چه باشد کشف خوشه های بزرگ بازمانده از کوتوله های بلعیده شده، مرز میان ماهیت خوشه های کروی و کهکشان های کوتوله را کمرنگ تر کرده است. کهکشان راه شیری و آندرومدا جرم مشابهی دارند اما آندرومدا کمی درخشان تر است، برآمدگی مرکزی و قرص بزرگتری دارد. تعداد خوشه های کروی که در آندرومدا وجود دارند سه برابر راه شیری است.
منبع:آسمان پارس
در تصوير بالا نوار باريكي از ابرهاي سفيد بر فراز استواي مشتري ديده مي شود. رنگ سفيد نشان مي دهد كه ابرها در ارتفاعات بالاي جو هستند. در تصوير سمت راست رنگ سفيد به قهوه اي گراييده است كه نشان مي دهد ابرها به اعماق جو (ارتفاعات پايين) منتقل شده اند. به نظر مي رسد كه كل نوار با نواري در زير آن يكي شده است. در هر دو تصوير در ابرهاي بالاي استوا چرخشهاي كوچكي در موجهاي بزرگتر شكل گرفته است. يك نوار مارپيچ در كل نوار غالب است. اين ساختار مارپيچي كه در واقع يك پارگي در سطح ابر است اين امكان را براي ستاره شناسان فراهم مي سازد كه اعماق جو را مشاهده كنند.
منطقه درهم و برهم قهوه اي رنگي كه در شكل سمت چپ پايين تر از استوا ملاحظه مي شود در تصوير سمت راست ناپديد ميشود و در عوض زبانهاي از ابرهاي قهوه اي ديده ميشود كه جرياني از چرخشهاي سفيد در آن وجود دارد.
چنين تغييراتي پيش از اين نيز مشاهده شده بود. ستاره شناسان نخستين بار در دهه ۱۹۸۰ ميلادي با تلسكوپهاي زميني و سپس در اوايل دهه ۱۹۹۰ هنگامي كه تلسكوپ هابل در فضا مستقر شده بود اين تحولات را مشاهده كردند اما در آن زمان قدرت تفكيك تلسكوپ به اندازه كافي نبود. اما تصاوير جديد هابل با قدرت تفكيك بالا مي توانند ستاره شناسان را در فهم چگونگي گسترش اين تغييرات به كل سياره ياري کنند. براي دسترسي به تصاوير بيشتر به منبع اصلي خبر در وبگاه تلسکوپ فضايي هابل مراجعه کنيد.
زمانی اخترشناسان بر این باور بودند که تنها سیاهجاله ها هستند که می توانند جت هایی از ماده را فوران کنند. تغییرات به سبب وجود افق رویداد، و فقدان ماده در نگاه به آن تمام این موارد وجود سیاهچاله را تایید می کنند، اما، اکنون ستاره ای نوترونی دارای تمام این موارد است.
این ها داده هایی ثبت شده توسط رصدخانه پرتو ایکس ناسا (چاندرا) است این تصویر در سیستم X-1صورت فلکی دوپرگار ثبت شده است. درحقیقت این یک سیستم دونایی، شامل ستاره ای فوق العاده پرجرم تر از خورشید و ستاره ای نوترونی است. در این سیستم ستاره نوترونی از ماده ستاره پرجرم تغذیه می کند و سبب می شود تا مواد در دیسکی اطراف ستاره نوترونی گردهم آیند. در این فرآیند ماده زیادی از ستاره پرجرم مصرف می شود تا از رشد دیسک در ستاره نوترونی پشتیبانی کند و در نهایت دیسک چنان داغ می شود که در طیف پرتو ایکس شروع به تابش می کند.
در این هنگام مرکز دیسک توسعه یافته شروع به فعالیت می کند و مانند موتوری قدرتمند مواد داغ را همچون جتی بلند از قطبین به بیرون فضا پرتاب می کند، این پدیده فقط در سیاهچاله ها رخ می دهد اما این بار در یک ستاره نوترونی حادث
در تصویر چاندرا (بالا، چپ) می توانید مخروطی را در دو طرف ستاره نوترونی مشاهده کنید. ستاره نوترونی بر گرد محور آن در چرخش است و جت های بلندی از مواد را از خود به بیرون پرتاب می کند.
منبع:آسمان پارس
